Τα νοσοκομεία πρέπει να προσλαμβάνουν, όχι να απολύουν, νοσηλευτές με φυσική ανοσία

Ενημέρωση - Ιανουάριος 20, 2023

ΑΠΌ MARTIN KULLDORFF, 01.10.2021

Μεταξύ πολλών εκπληκτικών εξελίξεων κατά τη διάρκεια αυτής της πανδημίας, η πιο εκπληκτική ήταν η αμφισβήτηση της φυσικά αποκτηθείσας ανοσίας μετά την ασθένεια Covid. Έχουμε κατανοήσει τη φυσική ανοσία τουλάχιστον από τον αθηναϊκό λοιμό του 430 π.Χ. Ο Θουκυδίδης έγραψε:

„Όμως οι ασθενείς και οι ετοιμοθάνατοι έβρισκαν τη μεγαλύτερη συμπάθεια σε εκείνους που είχαν αναρρώσει από την ασθένεια. Αυτοί γνώριζαν από πείρα τι ήταν και δεν είχαν κανένα φόβο για τους ίδιους- διότι ο ίδιος άνθρωπος δεν είχε ποτέ προσβληθεί δύο φορές - τουλάχιστον ποτέ θανάσιμα." - Θουκυδίδης

Ζούμε με τους ενδημικούς κορονοϊούς εδώ και τουλάχιστον εκατό χρόνια, έναντι των οποίων διαθέτουμε μακροχρόνια φυσική ανοσία. Όπως είναι αναμενόμενο, έχουμε επίσης φυσική ανοσία μετά το Covid-19, καθώς υπήρξαν πολύ λίγες επαναμολύνσεις με σοβαρή ασθένεια ή θάνατο παρά την ευρεία εξάπλωση του ιού.

Για τους περισσότερους ιούς, η φυσική ανοσία είναι καλύτερη από την ανοσία που προκαλείται από το εμβόλιο, και αυτό ισχύει και για το Covid. Στην καλύτερη μελέτη που έχει διεξαχθεί μέχρι σήμερα, οι εμβολιασμένοι είχαν περίπου 27 φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν συμπτωματική νόσο από εκείνους με φυσική ανοσία, με εκτιμώμενο εύρος μεταξύ 13 και 57. Χωρίς θανάτους από Covid σε καμία από τις δύο ομάδες, τόσο η φυσική ανοσία όσο και το εμβόλιο προστατεύουν καλά από το θάνατο.

Τα τελευταία δέκα χρόνια συνεργάζομαι στενά με νοσοκομειακούς επιδημιολόγους. Ενώ ο ρόλος των γιατρών είναι να θεραπεύουν τους ασθενείς και να τους κάνουν καλά, ο ρόλος του νοσοκομειακού επιδημιολόγου είναι να διασφαλίζει ότι οι ασθενείς δεν αρρωσταίνουν στο νοσοκομείο, για παράδειγμα από έναν θανατηφόρο ιό από άλλον ασθενή ή από κάποιον φροντιστή.

Για το σκοπό αυτό, τα νοσοκομεία εφαρμόζουν διάφορα μέτρα, από το συχνό πλύσιμο των χεριών έως τον πλήρη έλεγχο των λοιμώξεων κατά τη φροντίδα ενός ασθενούς με Έμπολα. Οι εμβολιασμοί αποτελούν σημαντικό μέρος αυτών των προσπαθειών ελέγχου. Για παράδειγμα, οι ασθενείς λαμβάνουν το εμβόλιο κατά του πνευμονιόκοκκου δύο εβδομάδες πριν από τη χειρουργική επέμβαση του σπλήνα για την ελαχιστοποίηση των μετεγχειρητικών λοιμώξεων και το μεγαλύτερο μέρος του κλινικού προσωπικού εμβολιάζεται κατά της γρίπης κάθε χρόνο.

Τα μέτρα ελέγχου των λοιμώξεων είναι ιδιαίτερα κρίσιμα για τους ηλικιωμένους εύθραυστους νοσοκομειακούς ασθενείς με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα. Μπορεί να μολυνθούν και να πεθάνουν από έναν ιό που οι περισσότεροι άνθρωποι θα επιβίωναν εύκολα. Ένας βασικός λόγος για την ανοσοποίηση των νοσηλευτών και των γιατρών κατά της γρίπης είναι να διασφαλιστεί ότι δεν μολύνουν τέτοιους ασθενείς.

Πώς μπορούν τα νοσοκομεία να προστατεύσουν καλύτερα τους ασθενείς τους από το Covid; Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σημαντικό ερώτημα που αφορά και τα σπίτια φροντίδας. Υπάρχουν ορισμένες προφανείς τυποποιημένες λύσεις, όπως ο διαχωρισμός των ασθενών με Covid από τους άλλους ασθενείς, η ελαχιστοποίηση της βάρδιας του προσωπικού και η γενναιόδωρη αναγραφή του προσωπικού με συμπτώματα που μοιάζουν με το Covid.

Ένας άλλος στόχος θα πρέπει να είναι η πρόσληψη προσωπικού με τη μεγαλύτερη δυνατή ανοσία στο Covid, καθώς είναι λιγότερο πιθανό να κολλήσουν και να το μεταδώσουν στους ασθενείς τους. Αυτό σημαίνει ότι τα νοσοκομεία και οι οίκοι ευγηρίας θα πρέπει να επιδιώκουν ενεργά να απασχολούν προσωπικό που έχει φυσική ανοσία σε προηγούμενες ασθένειες του Covid και να χρησιμοποιούν το προσωπικό αυτό για τους πιο ευάλωτους ασθενείς τους.

Ως αποτέλεσμα, βλέπουμε τώρα έντονο ανταγωνισμό, με τα νοσοκομεία και τα ιδρύματα φροντίδας να προσπαθούν απεγνωσμένα να προσλάβουν άτομα με φυσική ανοσία. Λοιπόν, όχι ακριβώς.

Αντίθετα, τα νοσοκομεία απολύουν νοσηλευτές και άλλο προσωπικό με ανώτερη φυσική ανοσία, ενώ διατηρούν εκείνους με ασθενέστερη ανοσία που προκαλείται από εμβόλιο. Με αυτόν τον τρόπο προδίδουν τους ασθενείς τους και αυξάνουν τον κίνδυνο νοσοκομειακών λοιμώξεων.

Επιβάλλοντας τις εντολές για εμβόλια, ο επικεφαλής ιατρικός σύμβουλος του Λευκού Οίκου Dr Anthony Fauci αμφισβητεί την ύπαρξη φυσικής ανοσίας μετά τον ιό του ιού του AIDS. Με τον τρόπο αυτό, ακολουθεί το παράδειγμα της διευθύντριας του CDC Rochelle Walensky, η οποία αμφισβήτησε τη φυσική ανοσία σε ένα υπόμνημα του 2020 που δημοσιεύθηκε από το The Lancet. Με την εισαγωγή των εντολών εμβολιασμού, τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία αμφισβητούν τώρα επίσης την ύπαρξη φυσικής ανοσίας μετά τη νόσο Covid.

Αυτό είναι καταπληκτικό.

Εργάζομαι στο Νοσοκομείο Brigham and Women's στη Βοστώνη, το οποίο ανακοίνωσε ότι όλοι οι νοσηλευτές, οι γιατροί και άλλοι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης θα απολυθούν εάν δεν κάνουν το εμβόλιο Covid. Την περασμένη εβδομάδα μίλησα με μία από τις νοσοκόμες μας. Εργάστηκε σκληρά για να φροντίσει τους ασθενείς με το Covid, ακόμη και όταν κάποιοι συνάδελφοί της έφυγαν από φόβο στην αρχή της πανδημίας.

Όπως ήταν αναμενόμενο, μολύνθηκε αλλά στη συνέχεια ανάρρωσε. Τώρα έχει ισχυρότερη και μεγαλύτερης διάρκειας ανοσία από τους εμβολιασμένους διοικητικούς υπαλλήλους του νοσοκομείου που της δίνουν εξιτήριο επειδή δεν είχε εμβολιαστεί.

Εάν τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία δεν μπορούν να λάβουν τα ιατρικά στοιχεία σωστά για τη βασική επιστήμη της ανοσίας, πώς μπορούμε να τους εμπιστευτούμε άλλες πτυχές της υγείας μας; 

Τι ακολουθεί; Τα πανεπιστήμια αναρωτιούνται αν η γη είναι στρογγυλή ή επίπεδη; Αυτό θα έκανε τουλάχιστον λιγότερο κακό.